|
Aşk şiirleri |
|
|
 |
 |
Okunma |
|
412 |
Ben seni çok sevdim, Adını yücelttim dağ başlarında Sembolüm oldun çılgınca özgürlüğe koşan yaşamımda. Seni şanlı kavgamda besledim Güvercini yaptım özgürlüğün, Tutsak düştüğümde hep seni andım. Seni hatırladım düşlerime kelepçe vuruluyken bile Kavgamın özgürlük güvercini ben seni hiç unutamadım.
Gökyüzü karardığında ben dağ başlarında türküler söyledim İçerisinde umut ve hasret olan türküler. Sana yazdığım şiirleri okudum, Aynı yoldan gittiğim dostlarıma İsmini haykırdım kayalıklardan. Kavgamın özgürlük güvercini ben seni çok sevdim.
Ben özgür olmadan yaşayamam, Kanatlarım kırılır hiç uçamam Boynuma ilmikler takılıyken darağaçlarında, Seni aradı gözlerim. İnanırmısın..? Adını söyledikten sonra çekildi ipim.
Her gelişimde, yüzüme çarptığın kapının Her gidişime olan vurdumduymazlığının Her seferinde aşka susuz bırakışının Hesabı sorulmaz sanma, sorulur elbet!
Gelip gelip de, sensiz dönmekten Gidip gidip de, gidememekten Aşka susayıp da, içememekten Çöküşüm de görülüp, duyulur elbet!
Seni istedim, yüreğimden de oldum Hürmete, sevgiye bin kilit vurdum Sayende aşka saygısız oldum Nefret ırmağım da birgün, durulur elbet!
Haykırsam sesim duyulmaz olmuş Ağlasam gözyaşım silinmez olmuş Yalvarmak, yakarmak faydasız olmuş Şeytan da bu yürekten, kovulur elbet!
Açılır gönüller, ilahî aşka Yönelir yüzler, sadece Hakk'a Durmak başka, yürümek başka, koşmak başka; Bir adıma bir arşın yaklaşana(cc), koşulur elbet!
"Tek AŞK" yetince, adam olan adama Hazırlanır tüm azalar, isyankar bir kıyama Kur'an ve Sünnet ile, gelindi mi kıvama Dağlar bile büklüm büklüm, burulur elbet!
Ulaşınca muhabbete, herşeyde O(cc) görülür Attığın her adımda, O'nunla yürünür O'nun için sevince, şeytan kalpten sürülür Hatice misali bir eş de, bulunur elbet!
Kalırsan sen de, çaresiz ve bîtab Kaplasın benliğini, ilahî hitab Şairinden mahrum, şiirine muhatab Bu sözler de sahibiyle, buluşur elbet!
Bu aşkın sonu yok, sana elveda, Düne, güne, yarına, aşka elveda, Neden diye sorma bu garip veda, Elveda, güzel gözlüm, sana elveda...
Bu sözü söylemek kolay mı bana, Bu aşk sığmıyor gülüm akla mantığa, Girmeden daha da çıkmaz bir yola, Evlada gönül sözlüm, sana elveda...
Sevmiyor değilim aşığım sana, Her gece gördügüm, sensin rüyamda, ‘Öl’ de, uğruna öleyim amma, Elveda hasret yüklüm, sana elveda...
Gözlerine bakamadım, doyasıya, Dağ dağa kavuşur, biz bize, asla! Buluşmak üzere öbür dünyada Elveda gönül sözlüm sana elveda...
Yolumuz buraya kadarmış be kahve gözlüm Artık Tersine akan bir nehir gibi Yıkılmış bir şehir gibi Suya yazılmış bir şiir gibi Adımı unut Yalnızlığın boşluğunda Sensizliğin sonrasında Bil ki Beş para etmiyor umut Etmiyor be kahve gözlüm!
Yalan yanlış Kırık dökük yaşadık biz bu aşkı Erken emekli olduk biz bu sevdadan Biliyorsun Hep direkten döndü umutlarımız Hep kendi kalemize attık göllerimizi Ne acemi bahçıvanmışız meğer ikimiz Açmadan soldurduk güllerimizi Açmadan soldurduk be hahve gözlüm!
Bir değirmen taşı gibi ezip gittin umutlarımı Şimdi yüreğim mutsuzluğun hedef tahtası Sokaklara sığmıyor bu dev yalnızlığım Bu cumartesiler; Çığlık çığlığa şiirlerim seni istiyor bana inat Gel gör ki; Son kurşunu yemiş bu sevdaya Yetmiyor şımarık pişmanlıklar Yetmiyor be kahve gözlüm!
Bir isyan faslıdır şimdi bu suskunluğum Hovardaca harcanan mevsimlere Bu kaçışlara - bu gelgitlere Ömrümüze kesilmiş biletlere İsyanımdır - bu acı acı - gülüşüm Oysa; Kaç kez sildim seni haritamdan Kaç kez mil çektim o kahve gözlere Gel gör ki; Kendime bile geçmiyor artık sözüm işte bir kürek mahkumu İşte bir yürek mahkumu Kapında yine Bitmedi bu kara sevda Bitmiyor be kahve gözlüm!..
Geceleyin bir ses böler uykumu, İçim ürpermeyle dolar:-Nerdesin? Arıyorum yıllar var ki ben onu, Âşıkıyım beni çağıran bu sesin.
Gün olur sürüyüp beni derbeder, Bu ses rüzgârlara karışır gider. Gün olur peşimden yürür beraber, Ansızın haykırır bana:-Nerdesin?
Bütün sevgileri atıp içimden, Varlığımı yalnız ona verdim ben. Elverir ki bir gün bana, derinden, Ta derinden, bir gün bana "Gel" desin. Ahmet Kutsi Tecer
Gözlerindeydi gece Geceydi gözlerin Gecelerde cökerdin icime Düsünceler zindana düserdi Karaydi kapkara senli yanlarim
Ben seni sevdimmi hic....? sevmedim...! ...Ben karalari sevdim... Bir sözdü sevgi Sözü sevmekti Sende hep sevgi kokardi Sözlerin mimiklerin sevgiden ibaretti...!
Ben seni sevdimmi hic....? sevmedim...! ...Ben sevgiyi sevdim... Candin, yasamaktin, hayattin Dünya senle bir ayri güzeldi belkide yeniden dogmakti
Ben seni sevdimmi hic...? Hic sevmedim..! Ben hayati sevdim..!
Aciydi sensizlik Ben seni sevdimmi hic....? sevmedim...!
Aciydi sensizlik Varliginda gizemli acilar dokurdu yüregim Yoklugunda mimlenirdim acilarin noktasina Sen ha varken,ha yokken Acilarini nefeslerdim
Ben seni sevdimmi hic...? Hic sevmedim...! Ben acilari sevdim..
Tebessümler buruktu ardin sira Bir adinda hasretti sol yanimda Sen beni anarken sizlardim Aglamak hak,gülmek haram gibi Mutluluga ve mutsuzluga aglamak
Ben seni sevdimmi? Hic sevmedim..! Ben aglamayi sevdim..
Gözyasini sevdim... Hüsrani sevdim... Hasreti sevdim...
Ben en cok yalnizligi sevdim...
yüreğime bir gül çizdim kanlı yaş ile yaktın beni küle döndüm dumana döndüm nasıl edem nere gidem dertli baş ile bilemedim teli kırık kemana döndüm
canım aldın, can evimden vurdun ya sende küstüm sana, faydası yok, geri dönsen de sende vefasız çıktın, sende hayırsız çıktın sen de vicdansız çıktın adın batsın
zaman ola devran döne sen de çekesin yitiresin umudunu heder olasın aşka düşe kahrolasın candan bıkasın ömrün boyu bir kez olsun gülmeyesin
sen ki beni rezil ettin yedi cihanda yalan oldum talan oldum senin sayende sende vefasız çıktın, sende hayırsız çıktın sen de vicdansız çıktın adın batsın
beni özleyince bir nehir yatağını bulsun kor düşsün dağlarına, ceylanlar suya insin sesime bakıpta ağlıyorum sanma seni özleyince böyle olsun birazda
ayrılıversin yaprak dalından insan sevdiğinden ayrılıversin kan damarımdan can pazarından adam baharından ayrılıversin
dağda dört mevsim erimeyen kar varya yokluğum öyle erimesin sende vefasız çıktın, sende hayırsız çıktın sen de vicdansız çıktın adın batsın
|
Yorumlar |

|
|